2 - پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : من بدخواه و دشمن شخصى خواهم بودم كه به افراد اهل ذمّه « 1 » ظلم مىكند « 2 » . 3 - امير المؤمنين عليه السلام فرمود : يك يهودى از پيامبر صلى الله عليه و آله مالى را طلب داشت . او روزى به پيامبر صلى الله عليه و آله برخورد نمود و مال خود را از ايشان طلب كرد . حضرت به او فرمود : اينك چيزى در دست ندارم تا به تو بدهم . آن يهودى به حضرت گفت : اينك من نيز دست از تو برنمىدارم و رهايت نمىكنم و از نزدت نمىروم تا آنكه طلب خود را از تو باز ستانم . حضرت به او فرمود : حال كه چنين است من نيز در نزد تو خواهم ماند . امير المؤمنين عليه السلام فرمود : آن مرد در كنار پيامبر صلى الله عليه و آله ماند تا آنكه هنگام نماز فرا رسيد . پيامبر صلى الله عليه و آله - در حالى كه آن مرد يهودى در كنارشان بود - نماز ظهر و عصر و مغرب و عشا را بجاى آورد . و حضرت نماز بامداد فرداى آن روز را نيز - بهمراه اصحاب و ياران خود - به همين منوال بجاى آورد . هنگاميكه اصحاب و ياران پيامبر صلى الله عليه و آله وضع را اين گونه ديدند آن مرد يهودى را مورد تهديد قرار دادند و بر او نهيب زدند .

--> ( 1 ) - اهل ذمّه غير مسلمانانى هستند كه در جامعهء اسلامى زندگى مىكنند و با آنها پيمان بسته شده است . ( 2 ) - قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : من ظلم معاهداً كنت خصمه ( تحف العقول ص 272 و منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة ج 14 ص 145 و بحارالأنوار ج 71 ص 21 ) . المعاهد : من كان بينك و بينه عهد . و أكثر ما يطلق - في الحديث - على أهل الذمّة . و قد يطلق على غيرهم من الكفّار إذا صولحوا على ترك الحرب مدّة ما ( البحار ج 16 ص 217 ) .